Autor: Angelika Grajek,
Grafika: Joanna Wasilewska,
Seria wydawnicza: Mint Witch
Wydawnictwo: Wydawnictwo Mięta,
Redakcja: Adrianna Hess,
Korekta: Justyna Yiğitler, Magdalena Stonawska,
Lektor: Sebastian Ryś,
Typ publikacji: papier, ebook, audiobook,
Premiera: 21 stycznia 2026
Wydanie: 1
Liczba stron: 384
Format: 13x20 cm
Oprawa: miękka,
ISBN: 978-83-68608-16-8
Cena: 54.99 PLN
ISBN (ebook): 978-83-68608-17-5
Cena (ebook): 47.99
ISBN (audiobook): 978-83-68608-18-2
Cena (audiobook): 47.99 PLN
Więcej informacji: Angelika Grajek „Stalowe skrzydła”
Wynalazki centauryjskie
Wydawnictwo Mięta, choć wciąż może być uznawane za dość młode na polskim rynku wydawniczym, to z racji faktu, że zostało założone przez osoby w tym środowisku bardzo doświadczone, szybko wypracowało sobie renomę i posiada w swym portfolio całą plejadę ciekawych autorek i autorów – tych pierwszych jest znacznie więcej, ponieważ to wydawca starający się promować kobiece pióra. Ostatnio pod „miętowymi” auspicjami ukazała się książka Angeliki Grajek zatytułowana „Stalowe skrzydła”.
Licząca niecałe czterysta stron powieść to fantasy, najprawdopodobniej pierwszy tom planowanego cyklu – choć, co można uznać za jeden z niewielu minusów tej książki, ani nie ma o tym informacji, ani tym bardziej nazwy tego domniemanego cyklu czytelnik nie może poznać. Już na wstępie muszę pochwalić autorkę za to, że sztafaż, który wybrała jako tło dla snutej przez siebie historii, świadczyć może wyłącznie dobrze o jej zdolnościach światotwórczych. Swoją powieść – zawierającą dość klasyczne elementy wielu fantastycznych książek, takich jak magiczne istoty (centaury, pixie etc.), magię, tajemnicze rytuały – umieściła nie w typowym dla fantastycznych utworów tle, zazwyczaj kojarzonym z średniowieczem lub renesansem, góra, z czasami XVI-XVII wieku naszego świata, lecz, sądząc po technologii i innych czynnikach, mamy tu do czynienia z odpowiednikiem końcówki XIX i początku XX wieku. Do tego wszystkie te czynniki połączyła na tyle zgrabnie, że jej świat z jednej strony wygląda spójnie, realnie, z drugiej strony (i tu znów pijemy do potencjalnego cyklu) daje się poznać w tak niewielkim stopniu, że w dalszych powieściach autorka będzie miał sporo do zdradzenia czytelnikom.
Angelika Grajek stworzyła dwójkę głównych protagonistów, centaura Karhu oraz młodą arystokratkę Edlynne, starając się uczynić postacie pogłębione psychologicznie, przekazując czytelnikowi sporo informacji na temat ich życia wewnętrznego i wcale nie unikając (co bywa częstym błędem) ukazania bohaterów w chwilach słabości, popełniających błędy, czyli po prostu będących „ludzkimi”. Cała reszta drugoplanowych osób, które możemy w „Stalowych skrzydłach” spotkać, choć potrafi posiadać ciekawe cechy czy tajemnice, to jednak pozostaje w dużej mierze „niedopowiedziana”, być może chcąc odkryć swoje sekrety przed czytającymi dopiero w kontynuacji tej powieści.
Sama treść książki nie jest może jakoś skrajnie odkrywcza. Historia młodego chłopaka (w tym przypadku centaura) który trafia do niewoli za swoją inność i przez lata znajduje oparcie jedynie w pewnej dziewczynce, razem dorastają, aż pewnego dnia uciekają z domu terroru, by zaznać wolności, odkryć samych siebie, a także drzemiące w nich uczucia, mogące ich połączyć, może nam przywodzić na myśl kilka znanych już utworów. Jednak nawet zastosowanie przez autorkę znanych klocków zostało zrobione na tyle zgrabnie, że kolejne kartki przewraca się z całkiem sporą przyjemnością. Za pewny minus całości można uznać fakt, że tak naprawdę fabuła skupia się na przedstawieniu sceny, głównych aktorów i założeń problematyki, lecz kończy się w momencie, gdy wszystko wchodzi na swoje miejsce i zapewne dopiero w kolejnym tomie będzie naprawdę solidnie „się działo”.
Grajek ma pióro dość lekkie, całość czyta się szybko, zresztą powieść ma przyzwoite i równe tempo. Akcenty rozłożone są na tyle dobrze, że zarówno ci, którzy szukają elementów romantycznych, akcji, jak i też poznawania tajemnic, znajdą coś dla siebie. Pisarka mocno podkreśla znaczenie odkrywania samego siebie poprzez interakcję z innymi, niezależnie od tego czy są to przyjaciele czy wrogowie, poprzez uczestniczenie w traumatyzujących zdarzeniach, wreszcie poprzez podróże, prawdziwe, odbywane przez realny świat, jak i wewnątrz samego siebie. Jej protagoniści bowiem, choć nie są już dziećmi, to jednak (z zupełnie odmiennych przyczyn) obydwoje są trochę zacofani społecznie i nie mają pojęcia o swoich mocnychi słabych stronach. Życie, które poznają na kartach „Stalowych skrzydeł” szybko weryfikuje ich opinie o świecie. Na szczęście mają swoje wzajemne wsparcie (nie tylko, ale o tym czyje jeszcze przekonać muszą się już sami czytający), dlatego też nauka nie „idzie w las” i na końcu książki obydwoje są już na swój sposób dużo dojrzalsi.
Podsumowując „Stalowe skrzydła” to ciekawa propozycja czytelnicza. Napisana przystępnym językiem, choć traktująca w dużej mierze o bardzo poważnych problemach, nie szczędząca swoim bohaterom bolesnych starć ze światem. Choć nie jest to nigdzie zapisane, w widoczny sposób stanowi początek czegoś znacznie większego i, szczerze powiedziawszy, jeśli tylko autorka nie obniży lotów i dalej będzie posługiwać się umiejętnie znanymi schematami literackimi, a zarazem okraszać je swoimi ciekawymi pomysłami, to polski rynek fantastyki może zyskać naprawdę interesujący „stały punkt”, czego tylko, zarówno Angelice Grajek, jak i czytającym jej książki, należy życzyć.
Piotr Wojnarowicz
Wsi niespokojna i niewesoła
Autor: Piotr Kulpa Tytuł: Pan na Wisiołach. Mroczne siedlisko Wydawca: Videograf, 2014 Stron:368…
Tylko twist
Swego czasu (było to dawno, dawno temu) wśród autorów zapanowała moda na przerabianie opowiadań…
Czarno to widzę
Żużel, cieszący się w niektórych rejonach Polski wyjątkową estymą, jest dość specyficznym…
Warszawa
05.03.2026
