[Recenzja] „Ms Marvel. Obrażenia na sekundę” Willow Wilson, Mirka Andolfo, Francesco Gaston, Takeshi Miyazawa

Fahrenheit Crew

Druga superbohaterska wojna domowa dobiegła końca. W życiu Kamali Khan wiele się zmieniło. Nastolatka straciła zaufanie Kapitan Marvel, pogorszeniu uległy też jej relacje z Brunem. Jednak licho nie śpi, w wyniku czego na młodą bohaterkę czekają kolejne problemy do rozwiązania.

Obrażenia na sekundę otwiera krótka, jednorozdziałowa historia o wyborach. Ktoś manipuluje granicami okręgów wyborczych w celu zwiększenia swych szans na wygraną. Ms. Marvel postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i organizuje kampanię dla kandydatki, która ma zerowe szanse, lecz jej zdaniem zasługuje na zwycięstwo. Opowieść rozpoczynająca omawiany tom ma na celu przekazanie, że wybory są ważnym wydarzeniem i należy aktywnie w nich uczestniczyć, ponieważ każdy głos ma znaczenie. Niestety przywołane treści nie zostały przedstawione w interesujący sposób. Jakościowo nie wykraczają ponad to, co można przeczytać w ramach kampanii społecznych propagujących udział we wszelakich głosowaniach.

O wiele ciekawiej prezentuje się historia o osobie, która odkryła prawdziwą tożsamość Ms. Marvel. Przestępca próbuje zmusić tytułową bohaterkę do złamania prawa w zamian za dochowanie tajemnicy. Przeciwnik Kamali wyróżnia się na tle jej dotychczasowych oponentów, nie można go spotkać osobiście, ponadto potrafi dostać się do każdego elektronicznego urządzenia, przejąć nad nim kontrolę i wykraść z niego cenne, niekiedy bardzo drażliwe informacje. Na pochwałę zasługuje również niecodzienny sposób rozprawienia się z superłotrem. Rozdziały poświęcone problemom cyberprzestępczości pokazują, że w trakcie korzystania z sieci należy zachować ostrożność i rozwagę, nie można podporządkowywać się żądaniom przestępców, oraz że tak naprawdę nikt nie jest w stu procentach anonimowy.

Tom zamyka rozdział opowiadający o losach Bruna, która przebywa na stypendium w Wakandzie. Jest to typowa, podnosząca na duchu historia o przyjaźni i poświęceniu. Idealnie wpisuje się w założenia serii Ms. Marvel, skierowanej głównie do młodszych odbiorców.

Jakość oprawy graficznej nie uległa pogorszeniu. Prace Mirki Andolfo, Francesca Gastona i Takeshiego Miyazawy utrzymane są w lekkim, kreskówkowo-mangowym stylu. Jak zwykle zostały wykonane z należytą starannością i bardzo dobrze współgrają z warstwą fabularną.

Kolejna odsłona przygód Kamali Khan utrzymuje solidny poziom. Pomimo nudnego pierwszego rozdziału nadal pozostaje świetną opowieścią dla młodych czytelników komiksów, przepełnioną interesującymi przygodami i nienachalnym moralizatorstwem.

Marcin Chudoba